سلام امروز براتون چندتا چیز برای دانلود اووردم که از سایت رسمی کو ان گرفتم چیز های خیلی باحالیه!

تغذیه بانوان ورزشکار دانلود	فرهنگ لغات کلمت کره ای در تکواندو دانلود
ماکارونی ، غذای ورزشکاران دانلود	ده روش برای کسب نتایج بهتر در بدنسازی دانلود دانلود
داروهای نیروزا - دوپینگ و عوارش آن دانلود	درد ساق در ورزشکاران دانلود
تغذیه متعادل و هرم مواد غذایی دانلود	مشکل درد مفصل زانو دانلود
تاثیر ماساژ عضلات بر تمرینات ورزشی دانلود	تغذیه ورزشکاران تکواندو دانلود
ورزش و پوکی استخوان دانلود	فتق دیسک کمر و کمر درد دانلود
	اقدامات تولیه در آسیب های ورزشی دانلود

 

تکواندو



دو تکواندوکار در حال مبارزه.
تکواندو یک هنر رزمی کره ای و یکی از ورزشهای المپیکی است. این رشته
دارای بیشترین تعداد ورزشکار درمیان هنرهای رزمی در سراسر دنیا ست.
کلمه تکواندو از سه بخش تشکیل می شود:
태 «تِ» = ضربه زدن با دست
권 «کوان»= ضربه زدن با پا
도 «دُ» = راه و روش
فنون تکواندو از ورزشهای سنتی تاریخ کره استخراج و پس از جنگ جهانی دوم
با تلاش مستمر اساتید هنرهای رزمی کره جنوبی در قالب یک ورزش رزمی
مدرن به دنیای هنرهای رزمی عرضه شده است.
اگرچه این ورزش تأثیراتی از کاراته پذیرفته و شباهتهایی نیز با برخی سبک
های جنوبی کونگ فو در آن به چشم می خورد، اما استیل خاص این رشته دفاعی
که متکی بر ضربات پا با حداکثر قدرت است و بر حفظ فاصله فیزیکی با دشمن
و طراحی فنون برای دور کردن مهاجم تاکید دارد، آن را از تمام سبک های
رزمی موجود متمایز می کند.

فهرست مندرجات
1- تاریخچه
2- تکواندو مدرن(تاپ تکواندو )
3- معانی
4- مراکز اعصاب و نقاط فشار در قسمت جلو بدن

5- مراکز اعصاب و نقاط فشار در قسمت پشت بدن

6- نقاط ضربه زننده در بدن

7- نوع های مهم ضربه زدن با پا
تاریخچه
قدمت این رشته به گواهی دیوارنگاره ها و نقاشی های به جا مانده در مقبره های
«کاگجوچونگ» و «مویونگ چانگ» در کره شمالی (منچوری غربی) به 20
قرن پیش می رسد.- دریکی از این تصاویر مردی در حال اجرای یک فن دفاع با
دست ترسیم شده که کاملا مشابه ضربه اول گول ماگی (دفاع بالا) در تکواندو
است.- همین موجب شده تا تکواندو تاریخی کهن تر از سایر ورزشهای مرسوم
در شرق آسیا مانند کاراته و کونگ فو داشته باشد.
شواهد قابل اعتمادی وجود دارد که شکل امروزین تکواندو از رشته های رزمی
«سوباک» و «تکوان» که در دوران حکومت سلسله گوجوریو (37 ق.م تا 668
م) در شمال کره تمرین می شده، اقتباس شده است. در این دوران اهمیت زیادی
به توانائیهای جنگی داده می شد و مسابقات منظمی برگزار می شد، شامل؛ جنگ
با شمشیر، تیراندازی، نبرد تن به تن، مبارزه ای که در آن دو نفر با شکستن یخ
روی دریاچه وارد آب سرد شده وبه مبارزه می پرداختند.
در دوران پادشاهی سیلا (57 م تا 935 م) که بر بخش های جنوبی شبه جزیره
کره حکم می راند نیز توجه خاصی معطوف هنرهای رزمی بود. در این حکومت
سازمانی نظامی، آموزشی،اجتماعی به نام «هوارانگ دو» وجود داشت، آموزش
انواع هنرهای رزمی به ویژه سوباک نیز از جمله فعالیت های این سازمان بود.
اگرچه در این دوران هوارانگ دو فنون گلاویزی و ضربات دست فراوانی را
وارد سوباک کرد، اما پس از آن میل چندانی به تمرین این نوع فنون در کره
وجود نداشت و این رشته به شکل اولیه آن که بر مبنای ضربه زدن و جلوگیری
از نزدیک شدن دشمن استوار بود، ادامه یافت. تکنیک های گلاویزی سوباک که
«یوسول» نامیده می شد، بعدها با ورود به ژاپن پایه گذار ورزش «جودو» شد.
تمرین هنرهای رزمی در زمان امپراتوری قدرتمند «کوریو» (935 تا 1392)
نیز رواج زیادی داشت، در جشن های سالانه گوناگونی که در این سلسله بر گزار
می شد، علاوه بر ورزشهای رزمی به مسابقات کشتی و چوگان نیز بهای زیادی
داده می شد.
روی کار آمدن سلسله یی (1392 تا1910) تکواندو رواج پیدا کرد، با رواج
تکواندو و کاهش نقش نظامیان در حکومت انجام گرفت. این وضعیت اگرچه از
رونق هنرهای رزمی دیگر کاست، اما تکامل این فنون تا هنگام اشغال کره
توسط ژاپن در 1910 ادامه داشت.
در دوران حکومت استعماری ژاپن هنرهای رزمی بومی کره نیز مانند دیگر
مظاهر فرهنگی این کشور با ممنوعیت مواجه شد، ژاپنی ها مدارس کاراته را در
این کشور تاسیس و آموزش آن را جایگزین تکواندو کردند.
آموزش هنرهای رزمی کره ای در این دوران به طور مخفیانه در مناطق
کوهستانی صعب العبور توسط گروه های کوچک ادامه داشت.
تکواندو مدرن(تاپ تکواندو )
پس از پایان جنگ و آزادی کره ورزشهای رزمی سنتی این کشور تا حد زیادی با
رشته های ژاپنی همانند کاراته، کندو و جودو آمیخته شده بود، در عین حال
بسیاری از رزمی کاران کره هم با آموختن هنرهای رزمی چینی آن ها را وارد
کره کرده بودند. در آن زمان بیشتر اصطلاح های «تانگ سو دو» و «کونگ سو
دو» برای نام گذاری ورزشی که بعدها به تکواندو معروف شد، به کار می رفت.
تلاش برای بازسازی تکواندو و بازگرداندن آن به حالت اصلی خود در نهایت
منجر به تبدیل این رشته به ورزش ملی کره و محبوبترین سبک رزمی در
سراسر دنیا شد:
1961 - «انجمن تا سو دو» تاسیس شد. هدف این نهاد ایجاد یگانگی در
هنرهای رزمی کره ای بود.
1962 – تکواندو به عنوان یک بازی رسمی به چهل و سومین دوره بازیهای
ملی کره جنوبی وارد شد.
1965 - «انجمن تا سو دو» به«انجمن تکواندو» تغییر نام داد.
1972 - «کوکی وان» تاسیس شد. این باشگاه تا امروز بالاترین مرجع فنی
تکواندو بوده است.
1973 – تاسیس «فدراسیون جهانی تکواندو» ( W T F )
1973 – برگزاری نخستین دوره بازیهای جهانی این رشته در کره با شرکت
200– ورزشکار از 19 کشور. آمریکا، تایوان و مکزیک در جدول رده
بندی پس از کره قرار گرفتند.
1976 – شورای بین المللی ورزشهای نظامی «سیزم» تکواندو را به عنوان
یکی از بازی های خود پذیرفت.
1983 – کمیته بین المللی المپیک «فدراسیون جهانی تکواندو» را به عنوان
یکی از اعضای خود اعلام کرد.
1986 – برگزاری تکواندو به عنوان یک بازی نمایشی در بازیهای آسیائی
سئول.
1988 – برگزاری تکواندو به عنوان یک بازی نمایشی در المپیک سئول.
1994 – تکواندو به عنوان یک رشته رسمی در بازیهای آسیائی هیروشیما
برگزار شد.
2000 - تکواندو به عنوان یک رشته رسمی در المپیک سیدنی برگزار شد.
اولین بار به صورت رسمی در اواسط دهه 1950 گروهی از نظامیان کره‌ای با
هم تصمیم گرفتند این ورزش را که آمیزه‌ای از حرکات آزاد دست و ضربات پا
است سازماندهی کنند که پس از آن به تکواندو معروف شد که به سرعت در
طول 30 سال اخیر به یکی از موثرترین و کاربردی‌ترین شیوه‌های دفاع شخصی
بدون استفاده از سلاح سرد و گرم تبدیل شد، و امروزه بسیاری از ما به راحتی
آن را در طی دوره‌های کوتاه مدت آموزشی فرامی گیریم.
این ورزش در ایران، امریکا و اروپا نیز هواداران خود را دارد و در میان
امریکاییها و بویژه سیاهپوستان بسیار طرفدار دارد و مانند سایر رشته‌های
ورزشی در کوتاهترین زمان ممکن جای خود را درمیان آنها پیدا کرده است.

معانی

اسم معنی
ته
دفاع کردن و ضربه زدن با دست
کوان
پریدن، لگدزدن و خرد کردن با پا
دو
راه و روش
دوجانگ
سالن تمرین
شی آپجانگ
زمین مسابقه
تیوک
يوني فرم (لباس تمرین)
ساید
شلوار
تی
کمربند
کانگ جانیم
استاد
کیو ساپ
ارشد
کیونگ ره
تعظیم، احترام
انچا
نشستن
اراسا
برخاستن
کی هاپ
نعره ترسناک
کیو روگی
مبارزه
پومسه
مبارزه
ت – گوک
قدرت و عظمت ، جاودانگی
شی یو
استراحت
شی جاک
شروع
گیه سوگ
ادامه
کالیو
جدا شدن
کومان
پایان
چاریوت
خبردار
مو آسوگی
دو پا با هم به صورت چسبیده
چونبی
آماده باش
پارو
برگشتن به حالت اول
آپ سوگی
حالت راه رفتن ساده
آپ کوبی
ایستادن به جلو
جوچوم سوگی
مانند نشستن روی زین اسب
کو آسوگی
ایستادن ضربدری
بوم سوگی
به حالت ببر ایستادن
هاکناری سوگی
ایستادن درنا
تیرو دیرا
برگشتن به سمت عقب
مه ری
پیشانی
توک
چانه

کاسوم سینه

نانشیم
بیضه
پوم
کمر
سان
دست
پیون سان کوت
نوک انگشتان دست
جوجین پیون سان کوت
نوک انگشتان دست(کف دست رو به بالا)
سان بادک
کف دست
ساننال
تیغه خارجی دست
ساننال دونگ
تیغه داخلی دست
باتانگ سان
پاشنه کف دست
هان یون گاماک
یک انگشت نیزه ای دست
آگوم سان
فاصله بین انگشت شصت و سبابه

مراکز اعصاب و نقاط فشار در قسمت جلو بدن :

1- شقیقه راست- متمایل به گوشه چشم

2- شقیقه چپ

3- پل بینی

4- زیر بینی درست بالای لب تحتانی

5- زیر گوش پشت لاله

6- زیر گوش چپ

7- زیر چانه راست پشت استخان چانه

8- زیر چانه سمت چپ

9- زیر گلو

10- کنار گردن راست

11- کنار گردن. سمت چپ

12- عضله گردن سمت راست

13- عضله گردن سمت چپ

14- فرورفتگی استخان. زیر گلو

15- عضله شانه راستت

16- عضله شانه چپ

17- آرنج راست

18- آرنج چپ

19- جلوی ساعد راست

20- جلوی ساعد چپ

21- زیر آخرین دنده راست

22- زیر آخرین دنده چپ

23- وسط قفسه سینه

24- شکم

25- بیظه ها

26- ران راست . قسمت بالا

27- ران چپ . قسمت بالا

28- قسمت پایین ران بالای زانو

29- قسمت پایین ران چپ

30- زانوی راست

31- زانوی چپ

32- قلم پای راست

33- قلم پای چپ

34- استخان روی پای راست

35- استخان روی پای چپ

36- استخان قوزک پای راست

37- استخان قوزک پای چپ

38- قوزک بیرونی پای راست

39- قوزک بیرونی پای چپ

مراکز اعصاب و نقاط فشار در قسمت پشت بدن :

40- پشت کاسه سر درست زیر جمجمه

41- هفتمین مهره زیر گردن

42- بین تیغه شانه ها روی ستون فقرات

43- پشت بازوی راست

44- پشت بازوی چپ

45- کلیه راست

46- کلیه چپ

47- آخرین مهره ستون فقرات

48- پشت بالای ران راست

49- پشت بالای ران چپ

50- پشت زانوی راست

51- پشت زانوی چپ

52- قوزک پای راست

53- قوزک پای پ

54- پشت پای راست

55- پشت پای چپ

برای خنثا کردن حمله ها حریف

شماره های :

5 – 6 – 7 – 8 – 12 – 13 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21

- 22 – 26 27 – 28 - 27 – 34 – 35 – 37 – 38 – 39 – 43 –

44 – 48 – 49 – 51 – 52 – 53 – 54

برای درد شدید و توان فرسا ( برای استفاده از حملات جدی اما نه

مرگبار ):

شماره های : 3– 4 – 24 -30 – 31 – 32 – 33 – 47 – 10 – 11

برای صدمه وارد ساختن ( اگر به این نقاط بدن حمله شود صدمه جدی به

طرف وارد می گردد و گاهی اوقات ممکن است طرف فلج بشود یا بمیرد به

این نقاط به هیچ مجه نباید حمله کرد مگر اینکه حریف قصد جان شمارا کرده

باشد.
شماره های :

1 – 2 – 9 – 14 – 23 – 25- 40 – 41 – 42 – 45 – 46

نقاط ضربه زننده در بدن :

مه – جوموک : قسمت نرمی دست در حالت مشت

جوموک : قسمت بالای بر آمدگی انگشتان سبابه و میانی

با تانگ سون : قسمت اتصال مچ با ساعد

دونگ – جومون : قسمت بر آمدگی انگشتان سبابه و میانی

سونال دونگ : قسمت نرمی بین انگشتان سبابه و شست

بام جوموک : انگشت میانی به حالت خم

میت پالموک : قسمت زیر ساعد

پیوت جوموک : خم دوم همه ی انگشتان غیر از انگشت شست

دونگ پالموک : قسمت روی ساعد

بکت پالموک : قسمت خارج ساعد

سونال : قسمت نرمی تیغه

آن پالموک : قسمت داخل ساعد

آگوم سون : میان آنگشت شست و بقیه انگشتان

پیون سون کوت : نوک انگشتان دست

پالکوپ : آرنج

آپ چوک : قسمت بول پا

موروپ : زانو

تیو چوک : قسمت پشت پاشنه پا

بال نال : تیغه پا

بال دیونگ : روی پا

موه ری : بالا و اطراف پیشانی


نوع های مهم ضربه زدن با پا


چاگی :حمله کردن به هدف توسط پا را چاگی می گویند

1- آب چاگی : خم کردن زانو با کشش متصل به سینه و سپس لگد را با سرعت

به هدف زدن .

2- دولیو چاگی : بلند کردن پای عقب و خم کردن زانوی پای عقب و کشیدن

دایره مانند . لگد از عقب به طرف هدف جلوئی . ضربه با بول پا است با پیچش

پنجه پا بطرف بالا .

3- یوپ چاگی : خم کردن رانو و کشیدن بطرف بالا و سپس لگد را با تیغه پا از

پهلو با پیچش بدن به آماج فرو بردن . ضربه یوپ چاگی، با چرخش روی پای

ستون و با قدرت کمر عملی است .

4- تی چاگی : ضربه با پای عقب و کف پا زده می شود .

5- موم دولیو چاگی : ضربه دورانی کف پا پاشنه پا با چرخش 360 درجه .

6- تیو مو مدولیو چاگی : ضربه دورانی کف پا پاشنه پا با چرخش 360 درجه .

با پرش هم زمان

7- تیودو لیو چاگی : ضربه دورانی کف پا پاشنه پا با چرخش 360 درجه همراه

با جهش هم زمان

8 - تیو یو پچاگی : این نوع لگد همراه با پرش است وضربه با تیغه بیرونی

صورت می گیرد.

9- گوگینی : ضربه ی کششی کف پاشنه پا از بالا به پائین با سرعت هرچه بیشتر

را می گویند .

10- باندل چاگی : یک فرم مختلط از دولیو چاگی وآپ چاگی است که این طریق

از یک ماه نصف است

11- جاپوک چاگی : محکم گرفتن و لگد زدن سریع به حریف را جاپوک چاگی

می گویند .

آپ چاگی – موروپ چاگی – بیتورو چاگی – یوب چاگی – گوگینی – ضربات

بسیارموثری هستند .

دفاع ها

ماکی : دفاع در تکوند است.

1- مومتو نک آن ماکی : این نوع دفاع از خارج بدن به داخل است . دفاع

باقسمت بیرنی ساعد است

2- اوتگو روماکی : به دفاع ضربدری هر دو مشت را می گویند .

3- آرا ماکی : به دفاع ضربدری رو به پائین هر دو مشت می گویند .

4- الگو ماکی : به دفاع ضربدری رو به بالا ی هر دو مشت می گویند .








زمان بر گزاری مسابقات محل برگزاری مسابقات تعداد کشور های شرکت کننده تعداد ورزشکاران
شرکت کننده رکورد ها

اول 25 الی 27 مه 1973
کره

19
200 کره:اول
آمریکا: دوم
تایوان مکزیک: سوم

دوم
28 الی 31 اوت1975
کره
30
265 کره : اول
تایوان : دوم
مکزیک : سوم

سوم
15 آلی 17 سپتامبر1977
آمریکا

46
720 کره : اول
تایوان : دوم
آلمان غربی : سوم

چهرم
26 الی 28اکتبر1979
آلمان غربی
38
453 کره : اول
مکزیک : دوم
آلمان غربی : سوم

پنجم
24الی 27 فوریه 1982
اکوادور
54
456 کره : اول
اکوادور : دوم
آلمان غربی : سوم

ششم
20 الی 23 اکتبر1983
دانمارک
51
542 کره : اول
اسپانیا : دوم
ترکیه : سوم

هفتم
4الی 8 سپتامبر 1985
کره
65
506 کره : اول
ساحل عاج : دوم
ترکیه : سوم